داریک

خانه ویرانه و یا آباد است... من نمی دانم ولی... پشت دیوار... در کمند صبح... میان بوته های بی بدیل... میخزد نوری شبیه آفتاب... غصه ها می شکند... تَرَکِ پنجرهxa0 گویی... نَم شبنم دارد... صد هزار غنچه ولی... باغ بی لاله ای سرخ، به چه ارزش دارد... صورت بی ...

ادامه مطلب